TXT 3117 / 88 / 991 / 558

vroege ochtend, gedimd zonlicht: 
dansende patronen op wit dekbed

dit is niet de eerste keer
dat deze benen zich hebben gedraaid
en gekeerd onder zachte lakens
op zoek naar zachte huid
en liever nog
naar huid die ze vindt

koel katoen kan warm aanvoelen
tactiele overdracht tot aan het stiksel

voordat Ouroboros per abuis zijn eigen staart afbeet
was er spiergeheugen, nu: een spastische lus —
wat afkauwt dringt zich op, wat opdringt
kauwt zich aan

hoe bedwing je losgelaten ledematen:
strek je armen blind
de voeten vrij — ieder voor zich gaan ze te gronde

ben je eenmaal naar het voeteneind gelopen
ben je verloren gelopen